درد دل کاغذی من

۳۵ـ چراغ های روشن وبلاگستان

چقدر این روزها تماشای خونه‌های روشن وبلاگستان زیباست

انگار بعد از یک زمستون سخت و طولانی یخ فیلترینگ داره آب می‌شه و کوچه پس کوچه‌های وبلاگ‌ها دوباره رنگ زندگی به خود می‌گیره

خوشحالم که تک‌تک‌تون دارید آنلاین می‌شید و چراغ کلبه‌های مجازیتون رو روشن می‌کنید

دلم برای خوندن واژه‌های زلال و بی‌ریاتون تنگ شده بود

خوش اومدید همسایه‌های قدیمی